خانه / ادبی / گریه،تنهائی،خلوت

گریه،تنهائی،خلوت

اگر می گریم ملامتم نکنید

من از تبار گریه می آیم

بدرقه راهم گریه مادر بود

توشه راهم چشمانی نم دار

و تنهایی… که مپرس

ای تنهایی ! ای تنها ترین واژه ها !

آن دم که به پیشوازم آمدی

 ندانستی که پیش ترها نیز تنها بوده ام در خلوت شب های خویش

و تو ای تنهایی ! با خلوت و گریه  دیگر تنها نیستی

و من…!؟

نوشته شده در تاریخ ۱۳۷۴/۱۱/۱۱

برچسب‌ها:

نظر شما چیه؟

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *