خانه / آذر 1400 / پرسپولیسی هستی یا استقلالی؟

پرسپولیسی هستی یا استقلالی؟

مسابقه تمام شد. یک بر صفر. برای خروج از ورزشگاه غوغائی بود. با سرعت خود را به پارکینگ ورزشگاه رساندم. می دانستم قرار است چه اتفاقاتی بیفتد. عده ای با پرچم و لباس های آبی رنگ و گروهی با رنگ قرمز این طرف و آن طرف می رفتند. فحش های رکیک رد و بدل می شد. صندلی های تماشاچیان از جا کنده می شد. تکه های آن در محوطه پارکینگ هم به چشم می خورد. پاره شدن صندلی و خرد شدن شیشه اتوبوس‌های جلوی ورزشگاه چیزی نبود که نتوان آن را پیش بینی کرد.

به آرامی و محتاطانه راه خود را درمیان جمعیت باز می کردم. لبخندی بی طرفانه به صورتم داشتم. شیشه سمت راست ماشین پایین بود. صدای انفجاری درون ماشین شوکه ام کرد. ترقه ای داخل ماشین پرت شده بود. کمی جلوتر عده ای چماق به دست شیشه های ماشین های در حال عبور را خرد می کردند. خیابان یک طرفه بود و در پشت سرم درگیری ها شکل می گرفت. چاره ای نداشتم باید به راهم ادامه می دادم.

فردی درشت هیکل و چماق به دست که گوئی سرکرده معترضان بود در مقابلم ظاهر شد. صورتش را با دستمالی پوشانده بود. با دیدن من دست چپش را به نشانه توقف تکان داد و به سمتم آمد. کار را تمام شده می دیدم. اشاره کرد تا شیشه ماشین را پائین بکشم. شیشه را با لبخندی ظاهری پائین آوردم و پرسیدم :”چی شده داداش؟”

با فریاد پرسید: “پرسپولیسی هستی یا استقلالی؟ “. مکث کردم . می دانستم که مغزش کار نمی کند. اگر نتوانم جواب دل خواهش را بدهم حتما یک بلایی سر خودم و ماشینم می آورد. کاش می توانستم حدس بزنم او کدام طرفی است. داد زد :”با توام مگه کری؟”. انگشت اشاره دست چپم را تکان دادم و گفتم : “داداش فقط تیم ملی.”

یک ثانیه فکر کرد. انگار برای این پاسخ، عکس العملی در ذهنش تعریف نشده بود. با عصبانیت و بدون رضایت دستش را به سمت مسیر پیش رویم حرکت داد و گفت:” هِرری.”

نمی توانید تصور کنید چقدر از شنیدن این “هِری” خوشحال شدم. راهم را در پیش گرفتم و به پشت سرم نگاه هم نکردم.

مجتبی طاهری

نظر خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *