پسرعمه‌ی مادرم انباردار اداره‌ی آموزش و پرورش بود. آن‌روزها بهش می‌گفتیم اداره‌ی فرهنگ. بعدها رییس اداره شد. دبستان ما در چند قدمی آن اداره بود. همیشه لب و لوچه‌ی کتاب فارسیم تا‌خورده و کثیف بود. اما باکی نبود. به انبار اداره می‌رفتم و یک تومان به پسرعمه می‌دادم و یک کتاب نو می‌خریدم. از ابتدا تا انتها ورقش می‌زدم و بویش می‌کردم. رنگ عکس‌هایش کمی متفاوت با کتاب کهنه‌ام بود. اوایل انقلاب بود و هنوز کتاب‌های زیادی در انبار‌ها موجود بود. تصاویر شاه و فرح را از ابتدای کتاب می‌کندم و دور می‌انداختم. بوی انبار هنوز در خاطرم هست. بوی کاغذ