گریه،تنهائی،خلوت

اگر می گریم ملامتم نکنید

من از تبار گریه می آیم

بدرقه راهم گریه مادر بود

توشه راهم چشمانی نم‌دار

و تنهایی… که مپرس

ای تنهایی ! ای تنها ترین واژه ها !

آن دم که به پیشوازم آمدی

 ندانستی که پیش ترها نیز تنها بوده ام در خلوت شب های خویش

و تو ای تنهایی ! با خلوت و گریه  دیگر تنها نیستی

و من…!؟

نوشته شده در تاریخ ۱۳۷۴/۱۱/۱۱

برچسب‌ها: ,
دسته‌ها: , ,
لطفا «دیدگاه» خود را بنویسید:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

فهرست

آمار
  • 0
  • 60
  • 13
  • 113
  • 29
  • 103,092
  • 20,954