نگاه و لبخند

تنها تو بودی

 و غمی که در دلم می پایید 

و می رفت تا ابدیت یابد 

و راز جاودگانی اش را خواندی در نگاه من

چه ناباورانه دوختی بر من نگاهت را

ندانستی که رسالت نگاه را لبخندی تمام می کند

من آسوده خاطر یک لبخندم

تو غمگین کدام نگاهی